Para jednopłciowa, która od lat prowadzi wspólny dom, w prawie spadkowym i podatkowym jest dla siebie grupą obcych. Bez testamentu partner nie dziedziczy nic, z testamentem płaci najwyższą stawkę podatku, a wspólnego rozliczenia PIT nie ma w ogóle. Razem chce, by równość małżeńska zamknęła tę majątkową lukę.
Kolejne projekty związków partnerskich proponują parom jednopłciowym osobną, słabszą instytucję zamiast równego małżeństwa. Razem stawia sprawę jasno: celem jest pełna równość małżeńska, a nie „małżeństwo drugiej kategorii”. Związek partnerski bywa rozsądnym krokiem pośrednim, ale nie może zastępować celu, jakim jest pełne, równe małżeństwo.
Zanim osoba transpłciowa przejdzie przez sądową procedurę uzgodnienia płci, jej dokumenty, dyplomy i dane w systemach nie zgadzają się z tym, kim jest. W szkole i w pracy oznacza to codzienne ujawnianie prywatnej historii, deadnaming i ryzyko dyskryminacji. Razem chce ochrony tożsamości w zatrudnieniu i edukacji oraz procedury, która nie ciągnie się latami.
Do 2025 roku, żeby zmienić oznaczenie płci w dokumentach, trzeba było wytoczyć proces własnym rodzicom. Uchwała Sądu Najwyższego z marca 2025 roku ten absurd zniosła — ale prawo wciąż opiera się na orzecznictwie, nie na ustawie, a jego trwałość podważa spór o skład SN. Razem chce trwałej, bezpłatnej procedury administracyjnej zapisanej w ustawie.
Odmowa druku, wyproszenie z lokalu, lekceważenie w gabinecie lekarskim — dyskryminacja osób LGBT+ w dostępie do usług i ochrony zdrowia to nie wyjątki, lecz codzienność, którą prawo słabo ściga. Razem chce jasnego zakazu takiej dyskryminacji i realnej ochrony pacjentów oraz klientów bez względu na orientację i tożsamość.
Polski kodeks karny ściga nawoływanie do nienawiści ze względu na narodowość, rasę czy wyznanie — ale nie ze względu na orientację seksualną i tożsamość płciową. W sieci ta luka oznacza bezkarność. Razem chce uzupełnić przepisy o te przesłanki i traktować mowę nienawiści jako realne zagrożenie, a nie folklor internetu.
